BAZEN HOPLAYIP BAZEN ZIPLAYAN BLOG

kar ( ne orijinal başlık oldu ama:))

2010-01-24T14:09:00.003+02:00

Hayır şu anda kar yağmıyor en azından şimdilik.
Ama günlerdir yağarken havada ne kadar toz duman varsa toprlayıp yere indirdiği için hava inanılmaz berrak.
Öyle ki Yunanistandaki komşulara el sallasam öpücük gönderebilirler ;)

Ah bir de çok soğuk.

Ben de uzun zamandır ilk kez uzun vadeli, önünü biraz da olsa görebilen planlar yapıyorum.
Bunun için işi bıraktım. Belki de hayatım boyunca bir daha göremeyeceğim kadar uzun bir tatile başladım. Bu işten ayrılma konusunda pek bi sakinim. İnsan biraz duygulanır di mi?
Ama yok.
Çok sakinim..

Öff hep hava gibi olmak zorunda mıyım? Ne var bi kez de o bana uysa..

Allahım affet ama yağmur yağsın istemiyorum. Yine ağlak günleri kaldıramam...

..

fayton

2009-12-08T17:42:00.006+02:00

sen bugün omzumda ağladın ya başka bir kızı seviyormuş diye.
dağıldım çünkü unutmuşum aşkın öyle acıtabileceğini.

biliyor musun ben senin öğretmenin olduğumdan beri yani büyüdüğümden beri ağlamıyorum öylesine içten ve aşık olmuyorum öylesine tutkulu.

sana söylediğim tüm umut dolu sözlere içimdeki küçük kız da inansın
istiyorum.

bu şarkı yakışlır bu halimize ...

Fayton - Fayton

dolsun bardaklarr!!

2009-11-21T16:58:00.004+02:00

Ne vakittir yazmıyorum. İçimden gelmedi. E hadi yazayım dedim şimdi, bir farkettim ki... Bu kadar mı depresif yazılır? Bu kadar mı iç karartıcı olunur? Aay okurken ben bana bile fenalık geldi. Üniversite hazırlıkta bir arkadaşım vardı. Onu görünce köşe bucak kaçardık. Allah benzetmesin bardağnın her bi tarafı heeep boştu kızın. Hadi onu geçtim bizim bardağımızı da boşaltırdı manyak. Heh işte yazılarımı okuyunca o oldum sandım çok korktum.

Düşündüm sonra -yani bunu daha önce de düşünmüştüm de, yani işte arada bir düşünüyorum ben oluyor öyle şeyler- ben hep böyle miyim ki böyle yazıyorum yok değilse ne bu yazıların hali? şu kanıya vardım efendim. Beni rahatsız eden sıkıntılı durumlardan, duygulardan bir an önce kurtulmak için yazıyorum, boşaltıyorum içimi rahatlıyorum. Amma ve lakin mutluysam, güzel şeyer hissediyorsam onu dışarı vurmaktan kaçıyorum. Aynen lezzetli bir yiyeceğin tadına varmak için daha uzun süre ağzımda tutmak gibi bu.

Özetle yazılar yanıltıcı olabilir. valla depresif bi insan değilim -yani ortalama diyelim:)

.

ne için?

2009-06-18T01:13:00.003+03:00

-eylülcüm kulaklar ne için?
- duymak için. bak tapat böyle. duyuyo musun?
-hayır duymuyorum (!)
-tamam işte bak :)
-peki burun ne için?
-hi! babama sigarayı yasaklamıştm. (balkondan gelen sigara kokusunu alır)
-yok dayı içiyordur baban dinler seni.
-dayıya da yasaklayayım o zaman
-çok iyi edersin. peki tatlım dudakalar ne için?
-yuş sümek için.
-hım mantıklı. yanaklar?
-öpmek içiin!!
-saçlar?
-bilemedim. düşünelim.
-düşünelim.
-buldum! toka takmak için.
-ben bunu düşünememiştim:) ee bu ayaklar ne için?
-yüyümek için.
-peki bacaklar?
-ayaklayı yapıştıymak için
-pes
-ben de pes :)
.
.
.
( ben de istiyorum böyle öpmek için yanakları olandan bir tane)

.

tövbe

2009-06-05T00:25:00.004+03:00

sabah evden çıkarken havayı kapalı görüp ceket giymiştim ki annem " çok kalın giyinmişsin." dedi. . anneler üşürsün der giydirir de giydirir normalde yahu. benim annem beni artık sevmiyor demek ki ühü!!! diyerek dudağım bükük ve ceketsiz gittim işe. gel gör ki bi kaç saat sonra güneş öyle bi açtı ki önlüğümü bile çekemez oldum. ve anladım ki annelerin hislerinden ve sevgisiden sual olunmaz. haddime değil valla bi daha tövbe.

.

arabeske bağladım, bilginize...

2009-06-02T23:47:00.002+03:00

çalışmaktan bedenim,
düşünmekten aklım,
huzursuzluktan ruhum,
kırılmaktan kalbim
yorgun...

tatil istiyorum en demlisinden.

.

hayat niye kirlenir

2009-06-01T16:02:00.004+03:00

saçımı boyamak da yardımcı olmaz artık bu çukurdan kurtulmama. sabah uyanırken yüzüme vuran güneş bile mutlu etmiyorsa, beni tekarar mutlu edecek bir şey düşünemiyorum artık.
hayır yeniden şarkılar söylemek de olmaz... zaten o yüzden bu haldeyim bi daha o tarafa yanaşan ne olsun.

.

oyun parkı

2009-05-20T01:08:00.002+03:00

oyun parkındayız. ve ikimizin de oyunculuğuna diyecek yok.

and the oscar goes to...

.

duvarlar

2009-05-10T23:06:00.001+03:00

yıkıntıların altından yutkunarak kalkar. kanayan avuçlarının, dizlerin acısını duymaz sıcağı sıcağına. sadeca kandan başı döner gibi olur . alışık değildir kan görmeye ne de olsa. pamuklara sarmalanmış geçen günlerinde sadece tek gözünü açarak izleyebildiği filmlerde görmüştür böylesini.

şimdi ayaklarını alında moloz yığınından ibaret olan duvarlara bakar ne yapacağını bilmez halde. doğduğundan beri etrafını saran duvarlar artık yoktur. çırılçıplak hisseder. ancak her şey en az onun kadar çıplaktır, açık seçiktir. şimdiye değin görmediği yüzlerini görür insanların, duymadığı yalanlarını da duyar sözlerin. duvalarının arkasındayken ne kadar bakılası yüzler ve ne kadar inanılası sözler olduklarını hatırlar.

üzerine yapışan tozları silkeler, ardında bıraktığı döküntülere göz ucuyla dahi bakmadan, kimseye güvenmeyeceğine yeminler ederek yürür gider.
..ve büyür gider.

2009-03-09T13:57:00.003+02:00

bi zamanlar püstük "şu müzik programları sufle moduna alınca insanın ruh haline göre şarkı mı seçiyor ne?" demişti. ben de onun bu melnakoli kokan sorusunu çok bilmiş bi edayla pek çok şarkının aşk için yazıldığını, aşık bir insanın normal olarak kendineden birşeyler bulacağını filan bik bik anlatmıştım. buradan kendisine sesleniyorum "Haklıymışsıııın!!"

Gidenin ardından gitme, gidersen ölürüm, manyak olurum diye böğüren tüm şarkıları tek tek arka arkaya çalmasını geçtim, ayrılık kararının verildiği anda birden ayrılık şarkısı çalmaya başlarsa ve her "bir sonrakine geç " komutundan sonra da aynı şeyi sürdürürse vindovs medya pileyır dan korkulup kapatılır.

doğum günü çocuğu..

2009-03-06T21:43:00.003+02:00

kız blog iki gün sonra senin doğum gününmüş. 1 yıl olmuş senin temellerini atalı.
ha dersen ki temel attın ama üstüne bişey inşa etmedin diye. cevap filan veremem o ayrı.
ama olsun. sana yazmamış da olsam neler yaşadaım o zamandan beri püfviuu...
> aşık oldum umutsuzca.
> mezun oldum.
> geçti.
>kendimi öğrenci doğmuş öğrenci ölecek gibi hissetmeye başaldığım anda öğretmenliğe geçiş yaptım.
> istanbulumu, anılarımı 5 ylımı bıraktım ardımda. baba evine döndüm.
>tek başımayken yüklendiğim sorumluluklarımı bir kenara bırakıp iyice yaymaya alıştım.
> yepyeni bir düzene alışmaya çalıştım.
> eleştirdiğim sistemin bir parçası olmayı kabullendim. bazı şeyleri değiştirmeye gücümün yetmediğini gördüm.
> aşık oldum!
> eski dostluklarımı pekiştirdim. yeni güzel insanlar tanıdım.
> çok ağladım. bir o kadar güldüm.
> şarkı listem aynı kaldı ama favorilerim değişti. kimisi yüreğimi hoplattı, kimisi gözümü yaşarttı. kimisi de zaman makinası etkisi yaptı.
bu arada selami şahin şarkıları eskiden de bu kadar anlamlı mıydı?
> ne bileyim daha pek çok şey oldu ama şimdi hatırlayamadım be blog. aklıma gelince yazarım ben sana. hadi öptüm bye
eheheh gıcık!!

med cezir

2009-03-01T21:41:00.000+02:00

ben bile kendimi anlamazken başkasından beklemek haksızlık değil de ne?

:)

2009-01-29T00:54:00.002+02:00

vosvosuma kavuştum :))

bi öyle bi böyle

2009-01-22T01:21:00.004+02:00

ne zaman öyle ne zaman böyle? neden öyle neden böyle? bir anlasam...
başım döndü be blog. artık teori üretecek gücüm de kalmadı zaten. benim aklım yetmedi var biraz da sen düşün e mi? benden bu kadar. kafan karıştı di mi? valla beni şimdi anlamışsındır umarım.

ada

2009-01-19T00:30:00.006+02:00

kız blog 6 gün olmuş hala iyileşmedim ya ben. ne menem bir şeymiş bu. zaten öğrenclerim de sesimle dalga geçti. boru gibi çıkıyor vallahi. aslında başka benzetmeler de yapmaya müsait ama susuyorum. yaa tam da zamanıydı bunun hakkatten. yılda bir kez olurdu o da bu hafta ya denk geldi. artık ne diyelim kısmet.

ya blog bu ara mütemadiyen kendimi büyük adada hayal ediyorum. şimdi ne güzeldir sessiz sakin bir de rüzgarlı. böyle denize baksam saatlerce, rüzgar yüzüme tuzlu su damlaları çarpsa, üşüsem. sonra gidip bir bardak sıcacık çay içsem, ısınsam. balık yesem, aylak aylak yürüsem. şirin bir otel odası bulsam, penceresi yakamoz yakamoz. sabah yüzüme vuran güneşle uyansam. dönüş vapuruna yetişsem apar topar. kahvaltı niyetine gevelediğim simidi martılarla paylaşsam acemice. sonra bir pencere kenarı koltuk bulup sıcaktan mıyışsam. azıcık hayal azıcık uykuya dalsam. istanbul'un sesiyle gözlerimi açsam...

güzel olmaz mıı?

hastayım blog bana şevkat göster

2009-01-13T20:03:00.004+02:00

uzun zamandır yazmayan hoplaıp zıplayan blogun sahibesi haftasonu çok hopladı çok zıpladı, çok koştu çok yoruldu.şimdi hasta olmanın eşiğinden adımını da attı. naz yapası mızmızlanası var... ama uygun şartlar bi türlü sağlanmadı.
blog be sana naz yapsam sen de sap gibi duruyosun bi cevap ver bişi yap. yook. peki ben en iyisi ilaçlarımı içip uyuyayım. bu hastalık evresi verimsiz geçecek anlaşıldı...

öfff

2008-12-07T15:32:00.005+02:00

yanlış mı anladım yoksa yanlış mı anlaşıldım? anlamıyorum. anlayamıyorum. bu kadar çok tekarar edince anlamsızlaştım. öfff...

keşke..

2008-05-13T23:38:00.005+03:00

elim kolum bağlı olmasa keşke. zevk aldığım şeyleri yaparken vicdan azabı duymasam. fonda neşeli bir müzik, penceremde pırıl pırıl güneş varken boncuklarımla oynasam, duvarlarıma resimler çizsem. o anda Alice oldum sanarak açtığım kapıyla kendimi mutfakta bulsam.
sıkıcı didaktik kitaplar yerine mutlu biten masallar okusam. araştırma soruşturma raporları yerine buraya neşeli şeyler yazsam.
bir de bunların olması için 17 yıllık bir serüvenin de bitmesi gerektiğini farkettiğimde üzülmesem.

2008-04-10T21:15:00.000+03:00

-hapşuu
-çok yaşa
-hep beraber hep beraber sonsuza dek

amin

masal

2008-04-03T22:28:00.004+03:00

bir varmış bir yokmuş.
umut varmış, küçükmüş ama insan yine de beklermiş. acıtırmış ama mutlu olurmuş. bir cümle yetermiş, hayallere yelken açarmış. o an zaman dursun sonra da çok hızlı aksın istermiş. dalgın olurmuş, unuturmuş, kendi kendine gülümsermiş. gözleri ararmış, gözleri dolarmış. renkler daha renkliymiş. her şey klişeymiş ama zaman zaman kilşe de güzel olurmuş, insan anlarmış. yazdıklarını okur inanamazmış, gülermiş, çok gülermiş. bir damala yaş klavyeye düşermiş. masal biter ama prens uyanmazmış.

düşünce akışı

2008-03-09T22:34:00.002+02:00

otobüste insan midesi bulandığı için kitap okuyamıyorsa ne yapar. ya çok şey yapar aslında, şimdi farkettim ama camdan da bakabilir mesela benim yaptığım gibi(evet lafı buraya getirmeye çalışıyorum, var mı?getiririm getiririm). nihahaa. dışarıdaki ağaçları kuşları böcekleri... pehhh sanki binadan başka şey var da istanbulda. tamam düzeltiyorum. ne buluyorum camın öbür yanında? bilmiyorum ben de. ama galiba görmüyorum aslında. kafam hep başka yerlerde. bi nevi terapi olabiliyor bazen. yani ilk duraktan binip oturacak yer bulmuşsam mesela, kafamı dinlemek için güzel bi zaman dilimi. şayet trafik yoksa hızla geçip giden binalarla senkronize oluyor düşüncelerim. ahaaa doğruu, yav ben napmışım, ohh iyi oldu nevinde cümleler elektirik direkleri gibi cart diye geçip gidiyor. aradığım kitabı neden bulamyışımdan lisedeki hocamın veli toplantısında ki sözlerine, ödevi vermemek için uydurabileceğim bahanelerden benercinin kendini niçin öldürdüğüne, ayakkabının sarısını mı siyahını mı alsamdan mezun olunca ne halt edeceğime... bu liste uzar gider. düşünce ve otobüs hızını karşılaştırırsak liste hem de çoook uzar gider. demem o ki iyidir otobüs yolculukları. hele de şehirler arasıysa keyfime diyecek yok. bir yanda kahvem bir yanda elektirik direkleri...

kendim

2008-03-09T01:20:00.006+02:00

bir günün %50 sini bilgisayar başında geçirmiş insan ne yapmış olablir? kendime sordum bunu düşündü işe yarar bişiler yapmıştır herhalde dedi. ama yok yapmamışım. yani kendimle baktık da bişi yok elimizde kopipeyst denilen şeyden yapmışız bolca. hepsi o... zaman kaybı işte yazık. neyse ben biraz daha zaman öldüreyim kendim de düşünsün düşüneyim düşünelim. böhüü...

buradan bildiriyorum...

2008-03-08T02:01:00.000+02:00

saat olmuş gecenin bilmem kaçı . ben uçmuşum blog geri mi kalsın, o da uçsun. giriş yazım da saçma olsun. ne çıkar? blogum da gönlüme göre olmuş. ohh miss!! daha ne?
bitti...

zafer kazanmışçasına gülme efekti